Biraz
geç oldu belki ama az önce "Muz Sesleri"ni bitirdim. Eğer ben de
bazıları gibi beğendim bölümlerin altını çiziyor olsaydım kitap okurken, ilk
kelimeden son kelimeye kadar uzun bir çizgim olurdu şimdi..
Yazarına
teşekkür mü etmek lazım böyle bir kitap için bilemiyorum ama ben kitaplarda
sevdiğim o tanıdık bir şeyler bulma duygusunu ilk kez bu kadar yoğun
hissettiğimi paylaşmak istedim sadece. Tanıdık olan hikayeler, şehirler değildi
belki ama kahramanların duyguları ne kadar doğal, ne kadar yakın, ne kadar
içimden..
Annemlerin
arka bahçesinde bir muz ağacı vardı, garibim her filiz verdiğinde komşunun
horozları gösterirdi ona dünyanın kaç bucak olduğunu... Ama o inatla
her seferinde kaldırdı yüzünü yerden, hatta bir keresinde küçük, yeşil ve
çelimsiz muzcuklarını bile gösterdi bize. Vardıysa bile o muzcukların
sesi, biz hiç duymadık...
Şimdi
elimde değil merak etmemek, var mı gerçekten muzların sesi?
05.03.2011
Not: Forextraview Dergisi 8. sayısında yayınlanmıştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder